معنى لغات : « ل تبيّننّ ه » از مصدر تبيين بمعنى توضيح دادن و آشكار كردن . « ف نبذوه » از مصدر نبذ بر وزن فعل بفتح فاء بمعنى دور انداختن چيزى و كارى را دنبال نكردن و رها كردن و شكستن پيمان . « ف بئس » بد است . « مغازة » جاى نجات و رستگارى و هلاك ، بيابان بىآب و علف . و باصطلاح از لغات اضداد است . ترجمه : آزار كافران بشما از آن است كه 187 روزگارى ما از تورات و انجيل خوانده ها پيمان گرفتيم : براى مردم حقايق را نمودار كنند و چيزى ز مردم پوشيده ندارند ، پس آنان پيمان خود پس پشت انداختند و ببهاى اندك فروختند و چه بد چيزى خريدند كه دين و پيمان دادند و بيدينى و بينوائى بجهان ديگر گرفتند . جهت نزول آيت 188 : « لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ » مجمع : منافقين با پيغمبر ( ص ) در جنگها موافقت نمىكردند و پس از انجام مىگفتند : ما دوست داريم كه با شما موافقت كنيم ولى معذوريم و نمىتوانيم و مىخواستند كه اين بهانه پذيرفته شود و آنها را خوب و راستگو بدانند ، اين آيه براى روشن كردن نهاد آنها نازل شد . از ابن عبّاس نقل شده است : يهود دوست داشتند مردم آنها را عالم بشمارند و احترام كنند آيه براى توصيف آنها است . قتاده گفته است : مقصود يهود خيبر است كه حضور پيغمبر ( ص ) آمدند و گفتند : ما شما را مىشناسيم و مىپذيريم ، مسلمين از اين سخن خوشحال شدند آيه براى آشكار كردن نهاد آنها نازل شد . ترجمه : 188 اى محمّد آنها كه از كرده ى خود دلشادند و دوست دارند مردم آنها را بناكرده شان بستايند گمان نبرى ز آتش دوزخ بر كنار باشند كه ز آن دردناكى براى اينان بود [ چون ] 189 همه ى آسمانها و زمين ملك خدا است و او بر همه چيز توانا است . سخن مفسّرين : « الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ » 187 طبرى : مقصود يهوديها هستند چون روزى حجّاج بن يوسف حكمران عراق از حاضرين در مجلس خود مقصود از